Framebag voor de Bullitt

Na al die jaren velorijden was er nog iets dat we nog niet hadden: een frametas voor de Bullitt!

We besloten na ons tochtje langs de Lesse dat we onze komende zomertrip graag met de Bullitt willen doen. Rocco kan zo kiezen tussen het zadeltje op de buis en de bak. En toch zit ie telkens vooraan, dat vindt hij het allerleukste want zo hoeft hij niks te missen en kan hij makkelijk contact maken met de anderen die rond hem fietsen.

Omdat ik zelf -na de passage van een of ander vies virus- fysiek niet helemaal in topconditie ben, zal ik de zwakste schakel zijn tijdens onze fietsvakantie. Belangrijk is dus dat de sterkste van de hoop het meeste gewicht draagt.
Om het laadvermogen van de Bullitt te optimaliseren maakte ik een frametas. Het frame van de Bullitt is eerder vierkant, de meeste andere fietsen voor bikepacking hebben eerder een driehoekig frame, een vierkante frametas op maat van het Bullitframe is niet te koop.

Ik volgde de tutorial van bikpacking.com. Ik bekeek ook nog andere tutorials om zeker te zijn dat ik niets over het hoofd zag. En zo zag ik voor het eerst mannen achter hun mannelijke naaitafels op YouTube! Een hele nieuwe wereld!

Het was een eerder eenvoudig project, al was het na al die jaren waarin ik minder naaide dan vroeger, toch wat uit mijn comfortzone.

Ik koos voor Cordurastof, sterk en waterdicht net zoals mijn fietstassen. De stof bleek heel makkelijk om te verwerken. Ik kocht een waterdichte rits, wat fluo koord en extra sterk polyester garen.

De opstaande kanten, de strook tussen de zijpanelen die het volume geeft aan de tas, voerde ik met stukken plastic wegwerpschuim dat vaak bij nieuwe fietsen in de doos zit. Ik stikte twee repen stof van 1,5m aan elkaar, met die plastic mousse ertussen. Daarna stikte ik de zijpanelen aan die gewatteerde strook. Ik deed dat omdat ik schrik had dat de tas wat zou gaan doorhangen eens hij gevuld werd. Dat was het moeilijkste gedeelte!

Voor de bevestiging koos ik voor stukken polyester tassenband waarop ik aan de ene zijde gespen stikte en aan de andere zijde velcro stikte.

Binnenin voorzag ik geen onderverdeling, maar een volgende versie zou zeker een netzakje krijgen bevestigd aan de binnenkant van de rits. Ik koos bewust voor zo weinig mogelijk stiksel doorheen de stof, om de waterdichtheid ervan zoveel mogelijk te vrijwaren. De naden heb ik niet geseald met een speciaal product, dat kan later nog mocht het nodig blijken.